۱. حلالیت (انحلال‌پذیری):
به بیش‌ترین مقدار از یک حل‌شونده که می‌تواند در مقدار معینی از حلال، در یک دمای مشخص حل شود، حلالیت می‌گویند. واحد آن معمولاً گرم بر لیتر یا گرم بر ۱۰۰ گرم حلال است.

۲. محلول سیرنشده (Unsaturated Solution):
محلولی است که مقدار حل‌شونده‌ی موجود در آن، کمتر از حلالیت آن ماده در آن دما باشد. یعنی هنوز ظرفیت حل کردن حل‌شوندهٔ بیشتری را دارد و اگر مقدار بیشتری از حل‌شونده به آن اضافه کنیم، در آن حل خواهد شد.

۳. محلول سیرشده (Saturated Solution):
محلولی است که مقدار حل‌شونده‌ی موجود در آن، دقیقاً برابر با حلالیت آن ماده در آن دما باشد. در این حالت، محلول دیگر توانایی حل کردن حل‌شوندهٔ بیشتری ندارد و اگر حل‌شونده اضافه کنیم، در ته ظرف رسوب می‌کند و حل نمی‌شود.

نکته مهم: مقدار حلالیت به دما و فشار (به‌ویژه برای گازها) وابسته است. مثلاً با افزایش دما، حلالیت اغلب جامدها در آب افزایش می‌یابد، اما حلالیت گازها در آب کاهش می‌یابد.

فروش محصولات آموزشی علوم هفتم هشتم نهم
دوره انلاین افلاین حضوری در سایت تکنیک لند www.technicland.ir